Obnizenie napiecia miesni zoladka spotyka sie równiez w chorobach przewleklych wyniszczajacych

Obniżenie napięcia mięśni żołądka spotyka się również w chorobach przewlekłych wyniszczających, w chorobach zakaźnych dur, czerwonka, w ogólnym osłabieniu nerwowym i innych. Zmniejszenie się napięcia ścian żołądka prowadzi do jego rozszerzenia. Jama żołądka wtedy powiększa się i nagromadza się w niej treść pokarmowa, która w związku z osłabieniem mięśni nie przechodzi do dwunastnicy. Zalegająca treść pokarmowa może ulegać fermentacji i gniciu, co w wyniku może doprowadzić do ciężkich zatruć. Prócz tego nadmiernie rozszerzony żołądek uciska na serce wywołując zakłócenie jego rytmu, uciskając zaś na ważne sploty nerwowe może wywołać zaburzenia w całej jamie brzusznej o charakterze dystrofji. Continue reading „Obnizenie napiecia miesni zoladka spotyka sie równiez w chorobach przewleklych wyniszczajacych”

Przerosla blona sluzowa

Przerosła błona śluzowa w przewlekłym nieżycie żołądka może ulec nacieczeniu. Powstają wtedy niewielkie krwawienia, a niekiedy może powstać przewlekły wrzód. Prócz tego odcinki przyodźwiernikowe przerosłej -błony śluzowej żołądka mogą wypadać do dwunastnicy i wydzielać sok żołądkowy bezpośrednio do niej, co nie sprzyja utrzymaniu odpowiedniego pH treści dwunastniczej i upośledza trawienie sokiem trzustkowym. Wypadnięta błona śluzowa może ulec owrzodzeniu lub uciśnięciu przez skurcz odźwiernika, wskutek czego powstaje jej martwica podobnie do uwięźniętej przepukliny. Postać przewlekła nieżytu żołądka z zanikiem błony śluzowej może być pochodzenia pierwotnego lub wtórnego. Continue reading „Przerosla blona sluzowa”

Dwukomorowa stymulacja bloku przedsionkowo-komorowego i dysfunkcji skurczowej AD 8

W porównaniu z częstością stymulacji komorowo-popytowej z częstością 40 uderzeń na minutę, stymulacja z dwiema komorami w zakresie częstości rytmu serca z częstością 70 uderzeń na minutę wiązała się z większym ryzykiem skojarzonego wyniku śmierci z jakiejkolwiek przyczyny lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca.3 W przypadku pacjentów z przerywaną lub minimalną potrzebą stymulacji, standardowe jest programowanie w celu zminimalizowania stymulacji komorowej, w tym stosowanie algorytmów preferujących stymulację przedsionkową w następstwie stymulacji przedsionkowej. Jednak u pacjentów z zaawansowanym blokiem przedsionkowo-komorowym stymulacja komorowa jest obowiązkowa, a pacjenci ci mogą być poddani takiemu samemu słabemu wynikowi, jaki odnotowano w badaniu DAVID oraz w badaniu MOST.
Potencjalną alternatywą dla szkodliwej stymulacji prawej komory u tych pacjentów może być alternatywna stymulacja specyficzna dla miejsca, taka jak odpływ prawej komory lub wiązka His. Jednak w badaniach krótkoterminowych wyniki stymulacji prawej komory nie były lepsze niż w przypadku stymulacji w prawej komorze.8-11 Chociaż jedno małe badanie wykazało znaczącą różnicę w frakcji wyrzutowej lewej komory o 18 miesięcy na korzyść stymulacja wypływu prawej komory, 12 dalszych badań jest konieczne, aby w pełni ocenić tę strategię. Continue reading „Dwukomorowa stymulacja bloku przedsionkowo-komorowego i dysfunkcji skurczowej AD 8”

Zmniejszenie niewłaściwej terapii i śmiertelności dzięki programowaniu ICD

Wszczepialny kardiowerter-defibrylator (ICD) jest wysoce skuteczny w zmniejszaniu śmiertelności wśród pacjentów zagrożonych arytmie śmiertelne, ale niewłaściwe aktywacje ICD są częste, z potencjalnymi szkodliwymi skutkami. Metody
Losowo przydzieliliśmy 1500 pacjentów ze wskaźnikiem prewencji pierwotnej, aby otrzymać ICD z jedną z trzech konfiguracji programowania. Głównym celem było ustalenie, czy zaprogramowana terapia wysokopłatna (z 2,5-sekundowym opóźnieniem przed rozpoczęciem terapii z częstością rytmu serca ?200 uderzeń na minutę) lub opóźniona terapia (z 60-sekundowym opóźnieniem przy 170 do 199 rytmach) na minutę, 12-sekundowe opóźnienie przy 200 do 249 uderzeń na minutę i 2,5-sekundowe opóźnienie przy ? 250 uderzeń na minutę) było związane ze zmniejszeniem liczby pacjentów z pierwszym pojawieniem się nieodpowiedniej stymulacji lub wstrząsów na anty-kard. w porównaniu do programowania konwencjonalnego (z 2,5-sekundowym opóźnieniem przy 170 do 199 uderzeń na minutę i 1,0-sekundowym opóźnieniu przy 200 uderzeniach na minutę). Continue reading „Zmniejszenie niewłaściwej terapii i śmiertelności dzięki programowaniu ICD”

Emitent alfa Rad-223 i przeżycie w przerzutowym raku prostaty AD 8

Średnia zmiana całkowitego wyniku FACT-P od wartości wyjściowej do 16-tygodniowej znacząco faworyzowała grupę radu-223, w porównaniu z grupą placebo (-2,7 vs. -6,8, P = 0,006). Dyskusja
W tym badaniu III fazy, rad-223 znacząco wydłużał całkowite przeżycie u pacjentów, którzy mieli opornego na kastrację rak gruczołu krokowego i przerzuty do kości, z 30% zmniejszeniem ryzyka zgonu w porównaniu z placebo. W zaktualizowanej analizie mediana przeżycia była dłuższa wśród pacjentów, którzy otrzymali rad-223 niż wśród osób otrzymujących placebo, o 3,6 miesiąca. Continue reading „Emitent alfa Rad-223 i przeżycie w przerzutowym raku prostaty AD 8”

Wyniki roczne u opiekunów chorych krytycznie chorych ad

Identyfikacja czynników ryzyka dla cierpiących na opiekunów jest ważnym pierwszym krokiem do zminimalizowania cierpienia i umożliwienia diadom ocalałym opiekunowi, aby odzyskać aktywne i satysfakcjonujące życie. Program RECOVER (rehabilitacja i rehabilitacja u chorych po przebytym zawale serca i ich opiekunów rodzinnych) opierał się na wcześniejszych badaniach dotyczących wyników leczenia pacjentów z zespołem ostrej niewydolności oddechowej i ich opiekunów.4,14-16 Program został rozszerzony na wieloośrodkowe, prospektywne równoległa kohorta wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani mechanicznej wentylacji przez co najmniej 7 dni na OIOM-ie i którzy przeżyli do wypisu oraz ich opiekunowie. Naszym celem dla opiekuna była analiza wyników leczenia opiekunów, identyfikacja podgrup opiekunów o wyraźnych trajektoriach zdrowotnych oraz identyfikacja zmiennych związanych ze słabymi wynikami opiekunów. Nasze a priori hipotezy były takie, że poważniejsza niepełnosprawność pacjenta w 7 dni po wyładowaniu na OIOM-ie i w następnym roku oraz, u opiekunów, wyższy poziom świadczonej opieki, więcej ograniczeń w zakresie osobistych działań oraz mniejsze wsparcie społeczne i opanowanie (poczucie kontroli) wiązałoby się z gorszym psychicznym i fizycznym zdrowiem opiekuna.
Metody
Uczestnicy
Od lutego 2007 r. Do marca 2014 r. Określiliśmy opiekunów pacjentów, którzy otrzymali co najmniej 7 dni wentylacji mechanicznej i którzy zostali uwolnieni żywcem z oddziałów intensywnej opieki medycznej w z 10 uniwersyteckich szpitali w Toronto, Hamilton, Ottawie, Montrealu, Sherbrooke i Vancouver , Kanada. Continue reading „Wyniki roczne u opiekunów chorych krytycznie chorych ad”

Subthalamic Nucleus Stimulation w ciężkim zaburzeniu obsesyjno-kompulsywnym

Ciężkie, oporne zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (OCD) jest stanem powodującym niepełnosprawność. Stymulacja jądra podwzgórza, procedura, która została już zatwierdzona do leczenia zaburzeń ruchowych, została zaproponowana jako opcja terapeutyczna. Metody
W tym 10-miesięcznym, krzyżowym, podwójnie ślepym, wieloośrodkowym badaniu oceniającym skuteczność i bezpieczeństwo stymulacji jądra podwzgórza, losowo przydzielono ośmiu pacjentom z wysoce opornym OCD, aby poddali się aktywnej stymulacji jądra podwzgórza, po której nastąpiła stymulacja pozorowana i ośmiu do przejść stymulację pozorowaną, a następnie aktywną stymulację. Podstawową miarą wyniku była ostrość OCD, oceniana przez Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale (Y-BOCS), pod koniec dwóch 3-miesięcznych okresów. Ogólne ustalenia psychopatologiczne, funkcjonowanie i tolerancję oceniano za pomocą standaryzowanych skal psychiatrycznych, skali Global GAF (Global Assessment Functioning) i testów neuropsychologicznych. Continue reading „Subthalamic Nucleus Stimulation w ciężkim zaburzeniu obsesyjno-kompulsywnym”

Ogólna i brzuszna otyłość i ryzyko śmierci w Europie czesc 4

Względne ryzyko zgonu według BMI wśród mężczyzn i kobiet w europejskim prospekcie badawczym dotyczącym raka i żywienia. Rycina 1. Ryc. 1. Skorygowane względne ryzyko zgonu wśród mężczyzn i kobiet w europejskim prospektywnym badaniu raka i odżywiania, według BMI, obwodu talii i obwodu talii do bioder. Continue reading „Ogólna i brzuszna otyłość i ryzyko śmierci w Europie czesc 4”

Wentylacja mechaniczna prowadzona przez ciśnienie przełyku w ostrym uszkodzeniu płuc ad 6

Wyświetlane są średnie i standardowe błędy. Wartości P obliczono przez analizę wariancji z powtarzanymi pomiarami. Panel A pokazuje stosunek ciśnienia cząstkowego tlenu tętniczego do frakcji wdychanego tlenu (PaO2: FiO2), zgodności układu oddechowego w Panelu B, panelu C stosunku przestrzeni martwej do objętości oddechowej, panelu D dodatniego ciśnienia końcowo-wydechowego ( PEEP), panele E, wdechowe ciśnienie końca wydechu, ciśnienie plateau F i ciśnienie wdechowe panelu G. Zgodność dotleniania i układu oddechowego poprawiła się w grupie kierowanej pod ciśnieniem przełykowym w porównaniu z grupą kontrolną, podczas gdy stosunek przestrzeni martwej do objętości oddechowej nie różnił się istotnie pomiędzy grupami podczas pierwszych 72 godzin (Figura 2C). PaO2: FiO2 poprawił się podczas pierwszych 72 godzin o 131 mm Hg (95% CI, 79 do 182) w grupie kierowanej pod ciśnieniem przełykowym i o 49 mm Hg (95% CI, od 12 do 86) w grupie kontrolnej ( Tabela 2). Continue reading „Wentylacja mechaniczna prowadzona przez ciśnienie przełyku w ostrym uszkodzeniu płuc ad 6”

Wentylacja mechaniczna prowadzona przez ciśnienie przełyku w ostrym uszkodzeniu płuc ad 5

Oceniliśmy trend w czasie w pomiarach oddechowych porównując grupę kontrolną i grupę kierowaną pod ciśnieniem przełykowym w 24, 48 i 72 godzinie z zastosowaniem testu F z jednym stopniem swobody dla ogólnego modelu liniowego z powtarzanymi pomiarami . Do oceny różnic między grupami zastosowano 72-godzinne i 24-godzinne testy hipotez sekwencyjnych. Gdy stwierdzono statystycznie istotną różnicę po 72 godzinach, wykonaliśmy analizę z powtarzanymi pomiarami, a następnie porównaliśmy wartości po 24 godzinach. Zastosowano analizę Kaplana-Meiera z testem log-rank w celu porównania przeżywalności po 180 dniach między grupami. W pojedynczej analizie z góry ustalono ryzyko względne, stosując ocenę ostrej fizjologii i chronicznej oceny zdrowia (APACHE II) w celu oszacowania wpływu grupy badanej na ryzyko zgonu w ciągu 28 dni po leczeniu. Continue reading „Wentylacja mechaniczna prowadzona przez ciśnienie przełyku w ostrym uszkodzeniu płuc ad 5”