Klinicznie rozrózniamy nastepujace postacie wzmozonego wydzielania soku zoladkowego

Klinicznie rozróżniamy następujące postacie wzmożonego wydzielania soku żołądkowego: Przewlekłe, stałe i nadmierne wydzielanie soku żołądkowego gastrosuccorrhoea parasecretio ujęte, jako tzw. zespół Reichmana Reichman był ordynatorem Szpitala św. Ducha w Warszawie. W tej postaci powstaje nadmierne wydzielanie soku żołądkowego z towarzyszącymi mu bólami brzucha, powstającymi wieczorem i trwającymi całą noc. Bóle zmniejszają się w dzień i bezpośrednio po przyjęciu pokarmu, natomiast w nocy Zjawiają się na nowo. Continue reading „Klinicznie rozrózniamy nastepujace postacie wzmozonego wydzielania soku zoladkowego”

Napad zwiekszonego wydzielania trwa zazwyczaj nie dluzej niz 24 godziny

Niektórzy sądzą, że zespół Reichmana jest następstwem zatrzymywania się drobnych cząsteczek pokarmowych w fałdach błony śluzowej, które podtrzymują wydzielanie soku żołądkowego na drodze humoralnej. Ten jednak pogląd nie jest przekonywający. Okresowe naprzemienne zwiększone wydzielanie soku żołądkowego hyperchylia periodica o niejednakowych okresach wydzielania powstaje napadowo. Napad zwiększonego wydzielania trwa zazwyczaj nie dłużej niż 24 godziny. Niekiedy, zwłaszcza w histerii, napad taki może trwać nawet cały tydzień. Continue reading „Napad zwiekszonego wydzielania trwa zazwyczaj nie dluzej niz 24 godziny”

Niekiedy zaburzenia w ukladzie nerwowym wegetatywnym moga równiez doprowadzic do zwiekszonego wydzielania sluzu

Niekiedy zaburzenia w układzie nerwowym wegetatywnym mogą również doprowadzić do zwiększonego wydzielania śluzu, jak to widzimy w ogólnych nerwicach oraz w wiądzie rdzenia tabes dorsalis. Odwrotnym stanem jest zmniejszenie się wydzielania śluzu hypogastromyxorrhoea lub brak jego wydzielania agastromyxorrhoea. Ten stan występuje w zapaleniach błony śluzowej żołądka przebiegających z jej zanikiem. Nadmierne wydzielanie śluzu prowadzi do zobojętnienia soku żołądkowego, natomiast niedostateczne wydzielanie śluzu powoduje wzmożoną pobudliwość błony śluzowej żołądka na czynniki drażniące i nie ochrania j ej przed czynnikami szkodliwymi. ZABURZENIA CZYNNOŚCI RUCHOWEJ ŻOŁĄDKA Żołądek jest narządem automatycznym i jak wykazały badania fizjologiczne, wykonuje ruchy faliste. Continue reading „Niekiedy zaburzenia w ukladzie nerwowym wegetatywnym moga równiez doprowadzic do zwiekszonego wydzielania sluzu”

Czynniki obnizajace okresowa czynnosc skurczowa przewodu pokarmowego

Uczucie, więc głodu uważa się za wynik pobudzeń dochodzących do mózgu z zakończeń nerwowych znajdujących się w ścianach przewodu pokarmowego i podrażnionych głodowymi skurczami mięśni żołądka i jelit. Czynniki obniżające okresową czynność skurczową przewodu pokarmowego zmniejszają uczucie głodu. Do takich czynników należy między innymi ciężka praca fizyczna i wielodniowy głód. Wyjaśnia to, dlaczego ludzie zmęczeni fizycznie lub głodujący kilka dni nie odczuwają głodu. W zjawisku okresowej czynności przewodu pokarmowego wchodzą w grę nie tylko czynniki nerwowe, odgrywają, bowiem również rolę czynniki humoralne, gdyż jak wykazano doświadczalnie wprowadzenie dożylne krwi zwierzęcia głodnego zwierzęciu nakarmionemu wywołuje u tego ostatniego wzmożenie okresowych skurczów przewodu pokarmowego. Continue reading „Czynniki obnizajace okresowa czynnosc skurczowa przewodu pokarmowego”

Wymioty czeste

Wymioty częste, zwłaszcza po każdorazowym przyjęciu pożywienia, doprowadzają do ogólnego wyniszczenia ustroju powstającego na tle głodu. Prócz tego uporczywe wymioty powodują utratę chlorków i wartości kwaśnych, co zaburza równowagę kwaso-zasadową i może doprowadzić do drgawek z powodu zasadowicy, zwłaszcza u dzieci. Odbijanie Odbijania ructus, ructitatio, jako-objaw hiperkinetyczny żołądka cechuje przechodzenie gazów z żołądka przez przełyk i jamę ustną na zewnątrz. Odbijania mogą być tzw. puste, w których nie wyczuwa się zapachu i smaku gazów. Continue reading „Wymioty czeste”

NIEZYT ZOLADKA

NIEŻYT ŻOŁĄDKA Nieżytem żołądka gastritis catarrhalis nazywamy zapalenie jego błony śluzowej. Zapalenie zewnętrznej ściany żołądka, to jest jego błony surowiczej, nazywamy zapaleniem około żołądkowym perigastritis. Ścisłe odgraniczenie tych spraw pochodzi stąd, że w czasie, gdy proces patologiczny zapalny rozgrywa się w błonie śluzowej żołądka, powstają zaburzenia wydzielania soku żołądkowego, śluzu i zaburzenia ruchowe. W zapaleniu natomiast błony surowiczej żołądka zaburzeń ze strony wydzielniczej i ruchowej nie stwierdza się, chyba, że przenika ono głęboko do ściany żołądka lub jest wywołane drążącym wrzodem żołądka. Przyczyny powstawania procesów nieżytowych błony śluzowej żołądka mogą być bardzo różne i mogą być wywołane zarówno przez bodźce fizyczne, jak i chemiczne. Continue reading „NIEZYT ZOLADKA”

Zmniejszenie niewłaściwej terapii i śmiertelności dzięki programowaniu ICD

Wszczepialny kardiowerter-defibrylator (ICD) jest wysoce skuteczny w zmniejszaniu śmiertelności wśród pacjentów zagrożonych arytmie śmiertelne, ale niewłaściwe aktywacje ICD są częste, z potencjalnymi szkodliwymi skutkami. Metody
Losowo przydzieliliśmy 1500 pacjentów ze wskaźnikiem prewencji pierwotnej, aby otrzymać ICD z jedną z trzech konfiguracji programowania. Głównym celem było ustalenie, czy zaprogramowana terapia wysokopłatna (z 2,5-sekundowym opóźnieniem przed rozpoczęciem terapii z częstością rytmu serca ?200 uderzeń na minutę) lub opóźniona terapia (z 60-sekundowym opóźnieniem przy 170 do 199 rytmach) na minutę, 12-sekundowe opóźnienie przy 200 do 249 uderzeń na minutę i 2,5-sekundowe opóźnienie przy ? 250 uderzeń na minutę) było związane ze zmniejszeniem liczby pacjentów z pierwszym pojawieniem się nieodpowiedniej stymulacji lub wstrząsów na anty-kard. w porównaniu do programowania konwencjonalnego (z 2,5-sekundowym opóźnieniem przy 170 do 199 uderzeń na minutę i 1,0-sekundowym opóźnieniu przy 200 uderzeniach na minutę). Continue reading „Zmniejszenie niewłaściwej terapii i śmiertelności dzięki programowaniu ICD”

Wariant TREM2 związany z ryzykiem choroby Alzheimera AD 10

Funkcje poznawcze systematycznie zmniejszały się z wiekiem u osób starszych w wieku od 80 do 100 lat (ryc. 1). Okazało się, że nosiciele rs75932628-T wykazywali gorsze poznanie (średni wzrost o 0,87 jednostki w CPS) niż u nosicieli bez nośności (P = 0,003). Kliniczne określenie choroby Alzheimera częściowo opiera się na postępującej utracie funkcji poznawczych, w szczególności pamięci, z czasem. Continue reading „Wariant TREM2 związany z ryzykiem choroby Alzheimera AD 10”

Emitent alfa Rad-223 i przeżycie w przerzutowym raku prostaty AD 8

Średnia zmiana całkowitego wyniku FACT-P od wartości wyjściowej do 16-tygodniowej znacząco faworyzowała grupę radu-223, w porównaniu z grupą placebo (-2,7 vs. -6,8, P = 0,006). Dyskusja
W tym badaniu III fazy, rad-223 znacząco wydłużał całkowite przeżycie u pacjentów, którzy mieli opornego na kastrację rak gruczołu krokowego i przerzuty do kości, z 30% zmniejszeniem ryzyka zgonu w porównaniu z placebo. W zaktualizowanej analizie mediana przeżycia była dłuższa wśród pacjentów, którzy otrzymali rad-223 niż wśród osób otrzymujących placebo, o 3,6 miesiąca. Continue reading „Emitent alfa Rad-223 i przeżycie w przerzutowym raku prostaty AD 8”

Wyniki roczne u opiekunów chorych krytycznie chorych

Niewiele zasobów jest dostępnych dla wsparcia opiekunów pacjentów, którzy przeżyli poważną chorobę; w związku z tym mogą ucierpieć własne zdrowie opiekunów. Przeanalizowaliśmy opiekunów i charakterystyki pacjentów, aby określić, które cechy były związane ze stanem zdrowia opiekunów w pierwszym roku po wypisaniu pacjenta z oddziału intensywnej opieki medycznej (OIOM). Metody
Zainteresowaliśmy 280 opiekunów pacjentów, którzy otrzymali 7 lub więcej dni mechanicznej wentylacji na OIOM-ie. Korzystając z danych szpitalnych i samodzielnie przeprowadzonych ankiet, zebraliśmy informacje na temat opiekunów i charakterystyki pacjentów, w tym objawy depresji opiekuna, dobrostan psychiczny, jakość życia związaną ze zdrowiem, poczucie kontroli nad życiem i efekt zapewnienia opieki nad innymi działaniami. Oceny dokonano 7 dni i 3, 6 i 12 miesięcy po wyładowaniu na OIT.
Wyniki
Średni wiek opiekunów wynosił 53 lata, 70% to kobiety, a 61% opiekowało się współmałżonkiem. Duży odsetek opiekunów (początkowo 67% i 43% na rok) zgłaszało wysoki poziom objawów depresji. Continue reading „Wyniki roczne u opiekunów chorych krytycznie chorych”