Krew w polaczeniach pominieciem naczyn wlosowatych

Krew w połączeniach pominięciem naczyń włosowatych. Podlegają one regulacji tak; jak drobne tętniczki (arteriole) . W warunkach zwykłej ciepłoty otoczenia (np. pokojowej), połączenia tętniczo-żylne są zamknięte, otwierają się natomiast z chwilą spadku lub wzrostu ciepłoty otoczenia. Przy wzroście ciepłoty otwarcie ich powoduje żywsze krążenie i zwiększenie promieniowania ciepła z miejsca przegrzanego, przy spadku zaś ciepłoty otwarcie ich dostarcza większej ilości krwi ciepłej, co powoduje ogrzanie oziębniętej tkanki. Continue reading „Krew w polaczeniach pominieciem naczyn wlosowatych”

Klasyczne doswiadczenie Pawlowa z psem

Klasyczne doświadczenie Pawłowa z psem, który wydziela sok żołądkowy przy pozornym karmieniu, a przestaje go wydzielać, jeżeli pokazać mu kota obok miski z jedzeniem, najlepiej ilustruje hamowanie wydzielania soku żołądkowego drogą nerwową. Jednak te nerwowe czynniki hamujące raczej odnosiłyby się do fazy odruchowe wydzielania soku żołądkowego, która również jest pochodzenia czysto nerwowego, natomiast w fazie chemicznej należałoby się raczej spodziewać działania czynników humoralnych, wewnątrzpochodnych, których zadaniem byłoby likwidowanie czynności wydzielniczej żołądka. W 1928 r. udało się wykazać, że wyciągi z jelit grubych sporządzone nie na kwasie solnym, jak sekretyny, lecz na rozczynie fizjologicznym w warunkach jak najbardziej normalnych, to jest przy utrzymaniu odpowiedniej ciepłoty i dostępu tlenu, wprowadzone podskórnie lub do krwi, miały zdolność silnego hamowania wydzielania soku żołądkowego Walawski. Stwierdzono dalej, że istniejących wyciągach pewne ciała o charakterze organicznym, które powstają w jelitach, a które przedostając się do krwi hamują czynność wydzielniczą żołądka drogą humoralną. Continue reading „Klasyczne doswiadczenie Pawlowa z psem”

Podczas procesu trawienia, szczególnie na jego poczatku, wchodza w gre mechanizmy nerwowe

Podczas procesu trawienia, szczególnie na jego początku, wchodzą w grę mechanizmy nerwowe. Proces trawienia rozwija się jednak w całej pełni, gdy działają czynniki natury humoralnej, powstające w samym przewodzie pokarmowym, co pozwala na długotrwałe pobudzanie gruczołów wydzielniczych do pracy chwilą, gdy pokarm przesunie się do dolnych odcinków przewodu pokarmowego, zaczynają się wytwarzać i działać ciała hamujące wydzielanie soku żołądkowego. Gdy przestaje wydzielać się kwaśny sok żołądkowy, nie powstaje sekretyna trzustkowa a więc i wydzielanie soku trzustkowego. Pokarm w żołądku pod wpływem soku żołądkowego podlega przemianom chemicznym. W soku żołądkowym, zawierającym 0,35-0,45 % kwasu solnego, znajdują się enzymy pepsyna i podpuszczka Pepsyna rozszczepia białko do albumoz, peptonów i częściowo polpeptydów. Continue reading „Podczas procesu trawienia, szczególnie na jego poczatku, wchodza w gre mechanizmy nerwowe”

Klinicznie rozrózniamy nastepujace postacie wzmozonego wydzielania soku zoladkowego

Klinicznie rozróżniamy następujące postacie wzmożonego wydzielania soku żołądkowego: Przewlekłe, stałe i nadmierne wydzielanie soku żołądkowego gastrosuccorrhoea parasecretio ujęte, jako tzw. zespół Reichmana Reichman był ordynatorem Szpitala św. Ducha w Warszawie. W tej postaci powstaje nadmierne wydzielanie soku żołądkowego z towarzyszącymi mu bólami brzucha, powstającymi wieczorem i trwającymi całą noc. Bóle zmniejszają się w dzień i bezpośrednio po przyjęciu pokarmu, natomiast w nocy Zjawiają się na nowo. Continue reading „Klinicznie rozrózniamy nastepujace postacie wzmozonego wydzielania soku zoladkowego”

Wtórne zmniejszenie wydzielania powstaje w zwiazku ze schorzeniami innych narzadów

Wtórne zmniejszenie wydzielania powstaje w związku ze schorzeniami innych narządów, np. pęcherzyka żółciowego lub też w niektórych niedokrwistościach. Zmniejszone wydzielanie soku żołądkowego powstaje również wtedy, kiedy czynność układu nerwowego ulegnie zaburzeniu. Rozmaite stany emocjonalne lub urazy psychiczne mogą doprowadzić do zmniejszenia wydzielania soku żołądkowego. Przykładem tego jest znane doświadczenie Pawłowa, który psa z przetoką żołądkową i przełykową podczas jedzenia drażnił widokiem kota. Continue reading „Wtórne zmniejszenie wydzielania powstaje w zwiazku ze schorzeniami innych narzadów”

badania radiologiczne

Również badania radiologiczne u ludzi, którym z powodu wrzodu usunięto część odźwiernikową żołądka, wykazują, że opróżnianie żołądka niczym się od nich nie różni od opróżniania normalnych żołądków. Ze wspomnianych badań wynika, że w opróżnianiu żołądka odgrywa rolę nie tylko zwieracz, lecz skurcze części przyodźwiernikowej antrum pylori i napięcie mięśni całego, żołądka podstawowe znaczenie w opróżniani u żołądka ma: l stan fizyczny pokarmu, to znaczy, że pokarm płynny lub półpłynny szybciej przechodzi do dwunastnicy, 2 ciśnienie osmotyczne po-karmu, to znaczy, że pokarmy hipertoniczne pozostają tak długo w żołądku jak długo nie przejdą w izotoniczne i 3 stopień wypełnienia dwunastnicy, to znaczy stopień rozciągnięcia jej ścian. Zwiększone rozciągnięcie ścian dwunastnicy hamuje, zmniejszone zaś pobudza ruchy żołądka i sprzyja przechodzeniu zawartości z żołądka do dwunastnicy. Otwieranie i zamykanie się odźwiernika odbywa się okresowo wtedy, kiedy w żołądku znajduje się pokarm. Istnieją jednak swoiste i nasilone ruchy żołądka, które odbywają się okresowo przy pustym żołądku. Continue reading „badania radiologiczne”

Odczyn kwasny w dwunastnicy

W dwunastnicy, w której oddziaływanie jest zasadowe, treść pokarmowa nagromadza się dzięki napływowi jej z części odźwiernikowej tak długo, dopóki nie wystąpi zakwaszenie. Odczyn kwaśny w dwunastnicy wywołuje podrażnienie receptorów w błonie śluzowej dwunastnicy, które przenoszą pobudzenie do ośrodkowego układu nerwowego, skąd przechodzi ono po nerwach odśrodkowych do zwieracza odźwiernika powodując jego zamknięcie. Odruch otwierania i zamykania odźwierników na bodziec mechaniczny powstaje nie tylko na kwas solny, lecz również na tłuszcz. Tłuszcz przedostający się do dwunastnicy wywołuje odruch zamykania odźwiernika, wskutek czego pokarm tłuszczowy dłużej zalega w żołądku. Możliwe, że wchodzi tu w grę działanie kwasów tłuszczowych na mechanizmy recepcyjne błony śluzowej dwunastnicy. Continue reading „Odczyn kwasny w dwunastnicy”

Monitorowanie przyłóżkowe w celu dostosowania terapii przeciwpłytkowej do stentowania tętnic wieńcowych AD 7

Ponadto, pacjenci ze słabą odpowiedzią na aspirynę byli jednocześnie monitorowani i leczeni. W przeciwieństwie do metod stosowanych w poprzednich badaniach, wszystkie te modyfikacje terapii rozpoczęto przed umieszczeniem stentu w celu zapobiegania zdarzeniom peryproceduralnym, kontynuowano po interwencji i dostosowywano je na 14 do 30 dni w celu poprawy długoterminowego wyniku leczenia. Niemniej jednak nie zaobserwowaliśmy żadnych oznak poprawy wyników niedokrwiennych i lepszych wyników w zakresie bezpieczeństwa stosowania strategii monitorowania i dostosowania leków w porównaniu ze strategią leczenia konwencjonalnego. Kilka powodów może wyjaśniać niepowodzenie zindywidualizowanej terapii przeciwpłytkowej w celu poprawy wyników stentowania. Continue reading „Monitorowanie przyłóżkowe w celu dostosowania terapii przeciwpłytkowej do stentowania tętnic wieńcowych AD 7”

Izolacja nowego koronawirusa od człowieka z zapaleniem płuc w Arabii Saudyjskiej AD 7

Pięć znanych ludzkich koronawirusów należy do generycznych alfakoronawirusów (HCoV-229E i HCoV-NL63) i betakoronawirusa (HCoV-OC43, HCoV-HKU1 i SARS-CoV) .2-4,13-16,18 HCoV-EMC jest pierwszy ludzki koronawirus w linii C rodzaju betakoronawirusa. Jego najbliższymi krewnymi są koronawirusy HKU4 i HKU5, wyizolowane odpowiednio z Tylonycteris pachypus i Pipistrellus abramus17. W porównaniu z innymi koronawirusami, HCoV-EMC wyizolowano i namnożono stosunkowo łatwo w komórkach Vero i LLC-MK2. Jedynymi ludzkimi koronawirusami, które dobrze replikują się w tych liniach komórek małpy są SARS-CoV i HCoV-NL63, które wykorzystują ludzki enzym konwertujący angiotensynę 2 jako swój receptor. Continue reading „Izolacja nowego koronawirusa od człowieka z zapaleniem płuc w Arabii Saudyjskiej AD 7”

Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone

Bezpieczne i odpowiednie stosowanie długo działających beta-agonistów (LABA) w leczeniu astmy było szeroko dyskutowane. W dwóch dużych badaniach klinicznych badacze stwierdzili potencjalne ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń związanych z astmą związanych z LABA. Badanie to zostało zaprojektowane w celu oceny ryzyka związanego z podaniem LABA salmeterolu w połączeniu z wziewnym glikokortykosteroidem, propionianem flutykazonu. Metody
W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą, pacjenci dorośli i dorośli (wiek .12 lat) z uporczywą astmą zostali przydzieleni do otrzymywania flutikazonu z salmeterolem lub flutikazonem przez 26 tygodni. Wszyscy pacjenci mieli w przeszłości ciężkie zaostrzenie astmy w roku poprzedzającym randomizację, ale nie w poprzednim miesiącu. Pacjenci zostali wykluczeni z badania, jeśli mieli w przeszłości astmę zagrażającą życiu lub niestabilną. Pierwszorzędowym punktem końcowym bezpieczeństwa było pierwsze poważne zdarzenie związane z astmą (śmierć, intubacja dotchawicza lub hospitalizacja). Continue reading „Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone”