Czynniki cieplne

Czynniki cieplne Czynniki cieplne w postaci gorąca i zimna są przyczyną chorób zarówno miejscowych jak i ogólnych. : ,a. Ciepło Ciepło, działające na tkanki, wywołuje ,procesy patologiczne, jeżeli siła czynnika cieplnego będzie przekraczać możliwości przystosowania się tkanek do zmian ciepłoty, co odpowiada mniej ,więcej wtedy uszkodzenie tkanki i osłabienie jej procesów życiowych, prowadzące często do jej śmierci. Działanie czynnika cieplnego na skórę lub błonę ,śluzową, które już poprzednio były poddawane działaniu wyższej ciepłoty, jest znacznie słabsze. Oparzenie pierwszego stopnia cechuje się tylko przekrwieniem i lekkim stopniem stanu zapalnego. Continue reading „Czynniki cieplne”

Dzialanie zimna moze byc równiez ujete jako dzialanie miejscowe-dzialanie ogólne

Zimno Działanie zimna może być również ujęte jako działanie miejscowe-działanie ogólne. W miejscowym działaniu zimna powstaje na początku zwężenie. Jeżeli ciepłota tkanek spadnie po działaniu zimna do 2°, to powstaje wtedy martwica, wywołująca nie tylko miejscowe, lecz także ogólne zmiany. a) Odmrożenia Zaburzenia, powstające pod wpływem zimna, nazywamy odmrożeniem (congelatio ). Odmrożenie zależy nie tylko od niskiej ciepłoty środowiska zewnętrznego, lecz także od długości czasu działania zimna Jego charakteru, np. Continue reading „Dzialanie zimna moze byc równiez ujete jako dzialanie miejscowe-dzialanie ogólne”

Dzialanie histaminy

Działanie histaminy w tym kierunku jest zupełnie podobne do działania wyciągów, a mianowicie powolne wprowadzenie jej do krwi lub podskórnie Wywołuje wydzielanie soku żołądkowego, natomiast szybkie wprowadzenie do krwi wydzielania nie wywołuje. Zjawisko to polega na tym, że szybkie wprowadzenie wspomnianych wyżej wyciągów lub histaminy powoduje duży spadek ciśnienia krwi, co nie sprzyja czynności wydzielniczej żołądka wobec zwolnienia przepływu krwi przez gruczoły błony śluzowej tego narządu. W świetle, więc ustalonych faktów, że sekretyna trzustkowa powstaje pod wpływem działania -kwasu solnego na śluzówkę dwunastnicy i pobudza drogą humoralną nie tylko wydzielanie trzustki, ale także gruczoły błony śluzowej żołądka, zagadnienie regulacji wydzielania tych soków nabiera głębszego znaczenia. Trudno, bowiem sobie wyobrazić, by żołądek wydzielał stale kwaśny sok żołądkowy, który wytwarza sekretynę, a ta z kolei podtrzymywałaby nadal wydzielanie soku żołądkowego. Należało, więc poszukać czynników, które by hamowały wydzielanie soku żołądkowego i przez to uniemożliwiały przedostawanie się do krwi sekretyn i ciał podobnych. Continue reading „Dzialanie histaminy”

ZABURZENIA WYDZIELNICZE ZOLADKA

Niektórzy przyjmują, że w soku żołądkowym znajduje się drugi enzym proteolityczny, tzw. katepsyna, dla którego optimum działania pH jest wyższe, bo wynosi 4-5. Wynikałoby, że katepsyna trawi białka wtedy, kiedy z tych czy innych powodów kwaśność soku żołądkowego nie jest dostatecznie duża, alby pepsyna mogła działać. Można jednak sądzić, że katepsyna Jest tym samym enzymem, co pepsyna, lecz przystosowanym do wyższego pH soku żołądkowego. ZABURZENIA WYDZIELNICZE ŻOŁĄDKA Zaburzenia czynności wydzielniczej żołądka mogą się przejawić w dwóch postaciach, a mianowicie w postaci zwiększonego i zmniejszonego wydzielania soku żołądkowego, jako zmian ilościowych. Continue reading „ZABURZENIA WYDZIELNICZE ZOLADKA”

Skurcze odzwiernika moga trwac od kilku minut do 12 i wiecej godzin

Skurcze odźwiernika mogą trwać od kilku minut do 12 i więcej godzin. Powstają wtedy silne bóle napadowe, niekiedy o charakterze kolki, które po opróżnieniu żołądka, np. wskutek wymiotów lub zabiegu, ustępują. Wymioty w kurczu odźwiernika powstają, dlatego, że treść pokarmowa znajdująca się w żołądku zostaje usunięta wzmożonym napięciem ścian jego trzonu na drodze pobudzenia mechanizmów interocepcyjnych wyzwalających odruch z żołądka. Kurcze odźwiernika powstają najczęściej w związku z wrzodem w odźwierniku lub też, jako wyraz stanów nerwicowych z powodu czynnościowych zaburzeń w układzie nerwowym ośrodkowym, zwłaszcza zaś wegetatywnym Zmniejszone napięcie mięśni żołądka Zmniejszenie się zdolności żołądka wywierania ucisku na pokarm, czyli zmniejszenie się peristole, polega na tym, że mięśniówka żołądka traci z tych czy innych powodów swoje napięcie hypotonia respatonia ventriculi. Continue reading „Skurcze odzwiernika moga trwac od kilku minut do 12 i wiecej godzin”

Wzmocnienie ruchów robaczkowych zoladka

Wzmocnienie ruchów robaczkowych żołądka występuje w stanach neuropatycznych, w utrudnionym opróżnianiu się żołądka, np. w związku ze skurczem odźwiernika, w jego owrzodzeniu, raku i innych. Przy dużych przeszkodach w opróżnianiu się żołądka koordynacja ruchów jest zakłócona, ruchy zaś mączkowe wzmagają się do tego stopnia, że wyzwala się odruch skurczowy całego żołądka i powstaje gwałtowny ból. Taką sprawę widzimy najczęściej w zwężeniach odźwiernika. Jama żołądka w tym cierpieniu powiększa się, mięśniówka przerasta, co klinicznie wyraża się, jako twarde wzdęcie okolicy żołądka z wyczuwaniem fal robaczkowych. Continue reading „Wzmocnienie ruchów robaczkowych zoladka”

Miesnie okrezne zoladka

Ustalono, że wpust otwiera się zawsze, gdy ciśnienie w jamie żołądka przekroczy 25 cm słupa wody. Mięśnie okrężne żołądka wykazują przy wymiotach stan osłabienia napięcia, natomiast mięśnie podłużne intensywnie się kurczą. Powstają również fale ruchów przeciwrobaczkowych, w warunkach normalnych niepowstające, które przesuwają treść pokarmową w kierunku przełyku. W wyrzucaniu zawartości żołądka na zewnątrz bierze również udział tłocznia brzuszna i skurcz przepony. W mechanizmie ruchów żołądka podczas wymiotów rozróżniamy cztery okresy: 1. Continue reading „Miesnie okrezne zoladka”

Niska dawka aspiryny w zapobieganiu nawracającej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej

Pacjenci, u których wystąpił pierwszy epizod niesprowokowanej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, mają wysokie ryzyko nawrotu po odstawieniu antykoagulantów. Aspiryna może być skuteczna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Metody
Losowo przydzielono 822 pacjentów, którzy ukończyli początkową terapię przeciwzakrzepową po pierwszym epizodzie niesprowokowanej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, aby otrzymać kwas acetylosalicylowy w dawce 100 mg na dobę lub placebo przez okres do 4 lat. Głównym rezultatem był nawrót żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Continue reading „Niska dawka aspiryny w zapobieganiu nawracającej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej”

Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone

Bezpieczne i odpowiednie stosowanie długo działających beta-agonistów (LABA) w leczeniu astmy było szeroko dyskutowane. W dwóch dużych badaniach klinicznych badacze stwierdzili potencjalne ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń związanych z astmą związanych z LABA. Badanie to zostało zaprojektowane w celu oceny ryzyka związanego z podaniem LABA salmeterolu w połączeniu z wziewnym glikokortykosteroidem, propionianem flutykazonu. Metody
W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą, pacjenci dorośli i dorośli (wiek .12 lat) z uporczywą astmą zostali przydzieleni do otrzymywania flutikazonu z salmeterolem lub flutikazonem przez 26 tygodni. Wszyscy pacjenci mieli w przeszłości ciężkie zaostrzenie astmy w roku poprzedzającym randomizację, ale nie w poprzednim miesiącu. Pacjenci zostali wykluczeni z badania, jeśli mieli w przeszłości astmę zagrażającą życiu lub niestabilną. Pierwszorzędowym punktem końcowym bezpieczeństwa było pierwsze poważne zdarzenie związane z astmą (śmierć, intubacja dotchawicza lub hospitalizacja). Continue reading „Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone”

Macytentan i zachorowalność i śmiertelność w nadciśnieniu tętniczym płuc

Obecne terapie nad tętniczym nadciśnieniem płucnym zostały przyjęte na podstawie krótkoterminowych badań z wydolnością wysiłkową jako głównym punktem końcowym. Oceniliśmy skuteczność macytentanu, nowego antagonisty receptora podwójnej endoteliny, z wykorzystaniem pierwotnego punktu końcowego zachorowalności i śmiertelności w długotrwałym badaniu. Metody
Losowo przydzielono pacjentów z objawowym tętniczym nadciśnieniem płucnym do otrzymywania placebo raz na dobę, macytentanem w dawce raz na dobę 3 mg lub macytentanem w dawce raz na dobę 10 mg. Podczas badania dopuszczono stabilne stosowanie doustnej lub wziewnej terapii tętniczego nadciśnienia płucnego, innego niż antagoniści receptora endoteliny. Continue reading „Macytentan i zachorowalność i śmiertelność w nadciśnieniu tętniczym płuc”