Bodzcami do wymiotów moga byc czynniki mechaniczne i chemiczne

W okresie końcowym wymiotów czynność serca przyspiesza się, ciśnienie zaś krwi powraca do stanu prawidłowego. Bodźcami do wymiotów mogą być czynniki mechaniczne i chemiczne powstające przede wszystkim w różnych miejscach przewodu pokarmowego, zwłaszcza zaś w żołądku. Bodźce te mogą albo bezpośrednio drażnić ośrodek wymiotów drogą krwi, albo też pobudzać go drogą odruchową. Ośrodek wymiotów jest parzysty, znajduje się w rdzeniu przedłużonym obok ośrodka oddechowego. Niektórzy umiejscawiają ośrodek wymiotów w czuciowych jądrach nerwu błędnego. Ośrodek ten nie wykazuje wyraźnej swoistej chemicznej wrażliwości, gdyż mimo istnienia tej wrażliwości na pewne ciała chemiczne może on być pobudzony na drodze humoralnej rozmaitymi jadami zewnętrznymi pochodzenia bakteryjnego, jak to widzimy w chorobach zakaźnych, lub też jadami pochodzenia wewnętrznego powstającymi np. w śpiączce cukrzycowej lub mocznicy. Na czynniki o charakterze mechanicznym ośrodek wymiotów jest bardzo wrażliwy, czego wyrazem są wymioty, powstające wskutek zwiększenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego z powodu np. guzów mózgu, jego obrzęku lub wskutek zaburzeń w nim krążenia, jako też w związku z urazami czaszki. Na drodze odruchowej ośrodek wymiotów może być podrażniony z kory mózgowej wymioty psychiczne, jak również z naj rozmaitszych narządów, jednak przede wszystkim z narządów jamy brzusznej. [patrz też: wyposażenie stajni, wyposażenie taktyczne, asumin ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin wyposażenie stajni wyposażenie taktyczne