Wariant TREM2 związany z ryzykiem choroby Alzheimera AD 10

Funkcje poznawcze systematycznie zmniejszały się z wiekiem u osób starszych w wieku od 80 do 100 lat (ryc. 1). Okazało się, że nosiciele rs75932628-T wykazywali gorsze poznanie (średni wzrost o 0,87 jednostki w CPS) niż u nosicieli bez nośności (P = 0,003). Kliniczne określenie choroby Alzheimera częściowo opiera się na postępującej utracie funkcji poznawczych, w szczególności pamięci, z czasem. Zatem spadek funkcji poznawczych obserwowany u nosicieli rs75932628-T może wynikać z wczesnych deficytów poznawczych, które ostatecznie prowadzą do choroby Alzheimera. Alternatywnie, spadek może przynajmniej częściowo wynikać z utraty funkcji poznawczych w starszym wieku, która nie jest związana z chorobą Alzheimera. To drugie wyjaśnienie jest zgodne z hipotezą, że choroba Alzheimera może być krańcem spadku zdolności poznawczych osób starszych i spowodowanego tym samym mechanizmem biochemicznym.11 Dyskusja
Zapalenie jest dobrze znaną cechą histologiczną w mózgach pacjentów z chorobą Alzheimera. Czynniki dopełniacza zidentyfikowano w płytkach amyloidowych w latach 80. XX w., 21,22, a następnie doniesiono o grupach aktywowanych mikrogleju, produktach aktywacji układu dopełniacza oraz cytokinach w płytkach amyloidowych i w ich pobliżu. 23-26 Istnieją dowody na to, że zapalenie jest wczesnym mózgi pacjentów z chorobą Alzheimera.27 Zauważono również, że ekspresja genów związanych ze stanem zapalnym w mózgu wzrasta wraz z wiekiem i że ten efekt jest uwydatniony u pacjentów z chorobą Alzheimera.28 Zgodnie z hipotezą amyloidu, która jest dominująca teoria na temat patogenezy tej choroby, zapalenie jest dalszym skutkiem amyloidogenezy, która wywołuje odpowiedź zapalną.
Badania nad asocjacją z genomewidem dostarczyły również dowodów na znaczenie zapalenia w chorobie Alzheimera. Tak więc warianty niskiego ryzyka zostały znalezione w CR1, 29, który należy do rodziny genów czynników układu dopełniacza; w MS4A6A i MS4A4E, 30, które są członkami rodziny genów na powierzchni komórki eksprymowanej w tkance limfatycznej; oraz w CD33, 31, który koduje mieloidalny receptor powierzchniowy komórki.
TREM2 został pierwotnie zidentyfikowany jako receptor powiązany z DAP12, który był eksprymowany na makrofagach i komórkach dendrytycznych32 i później wykazano, że ulega ekspresji na osteoklastach i mikrogleju.33 TREM2 jest transbłonową glikoproteiną, składającą się z pozakomórkowej domeny podobnej do immunoglobuliny, domeny transbłonowej, i ogon cytoplazmatyczny, który łączy się z DAP12 ze względu na jego funkcję sygnalizacyjną.32,34 TREM2 ma oba egzogenne ligandy na patogenach i endogennych ligandach, które pozostają w dużym stopniu nieznane, chociaż ostatnie badania wykazały, że Hsp60 jest agonistą TREM2 w komórkach nerwiaka zarodkowego i astrocytach. .35 Ponadto stwierdzono endogenny ligand na komórkach dendrytycznych.36
W komórkach mózgowych TREM2 ulega ekspresji przede wszystkim na mikrogleju, rezydującym w histiocytach ośrodkowego układu nerwowego.37 Aktywacja mikrogleju może prowadzić do fagocytozy resztek komórkowych i amyloidu, ale mikroglej można również aktywować w celu promowania produkcji prozapalnych cytokin, lub może różnicować się do komórek prezentujących antygen.38 Ostatnie badania wykazały, że ekspresja TREM2 jest indukowana równolegle z tworzeniem blaszek amyloidowych u myszy transgenicznych APP wyrażających mutację szwedzką (K670N / M671L) w APP, 39 i stwierdzono, że ta ekspresja koreluje dodatnio z fagocytozą amyloidową przez nieaktywowane mikrogleje.
Ekspresja TREM2 korelowała dodatnio ze zdolnością mikrogleju do stymulacji proliferacji limfocytów T CD4 +, a także do sekrecji czynnika martwicy nowotworu i CCL2, ale nie interferonu-?, do środowiska zewnątrzkomórkowego.
[więcej w: ahd 1000, rehabilitacja szpitalna nfz, badania w rodk wzory ]

Powiązane tematy z artykułem: ahd 1000 badania w rodk wzory rehabilitacja szpitalna nfz