Dzialanie histaminy

Działanie histaminy w tym kierunku jest zupełnie podobne do działania wyciągów, a mianowicie powolne wprowadzenie jej do krwi lub podskórnie Wywołuje wydzielanie soku żołądkowego, natomiast szybkie wprowadzenie do krwi wydzielania nie wywołuje. Zjawisko to polega na tym, że szybkie wprowadzenie wspomnianych wyżej wyciągów lub histaminy powoduje duży spadek ciśnienia krwi, co nie sprzyja czynności wydzielniczej żołądka wobec zwolnienia przepływu krwi przez gruczoły błony śluzowej tego narządu. W świetle, więc ustalonych faktów, że sekretyna trzustkowa powstaje pod wpływem działania -kwasu solnego na śluzówkę dwunastnicy i pobudza drogą humoralną nie tylko wydzielanie trzustki, ale także gruczoły błony śluzowej żołądka, zagadnienie regulacji wydzielania tych soków nabiera głębszego znaczenia. Trudno, bowiem sobie wyobrazić, by żołądek wydzielał stale kwaśny sok żołądkowy, który wytwarza sekretynę, a ta z kolei podtrzymywałaby nadal wydzielanie soku żołądkowego. Należało, więc poszukać czynników, które by hamowały wydzielanie soku żołądkowego i przez to uniemożliwiały przedostawanie się do krwi sekretyn i ciał podobnych. Continue reading „Dzialanie histaminy”

Klasyczne doswiadczenie Pawlowa z psem

Klasyczne doświadczenie Pawłowa z psem, który wydziela sok żołądkowy przy pozornym karmieniu, a przestaje go wydzielać, jeżeli pokazać mu kota obok miski z jedzeniem, najlepiej ilustruje hamowanie wydzielania soku żołądkowego drogą nerwową. Jednak te nerwowe czynniki hamujące raczej odnosiłyby się do fazy odruchowe wydzielania soku żołądkowego, która również jest pochodzenia czysto nerwowego, natomiast w fazie chemicznej należałoby się raczej spodziewać działania czynników humoralnych, wewnątrzpochodnych, których zadaniem byłoby likwidowanie czynności wydzielniczej żołądka. W 1928 r. udało się wykazać, że wyciągi z jelit grubych sporządzone nie na kwasie solnym, jak sekretyny, lecz na rozczynie fizjologicznym w warunkach jak najbardziej normalnych, to jest przy utrzymaniu odpowiedniej ciepłoty i dostępu tlenu, wprowadzone podskórnie lub do krwi, miały zdolność silnego hamowania wydzielania soku żołądkowego Walawski. Stwierdzono dalej, że istniejących wyciągach pewne ciała o charakterze organicznym, które powstają w jelitach, a które przedostając się do krwi hamują czynność wydzielniczą żołądka drogą humoralną. Continue reading „Klasyczne doswiadczenie Pawlowa z psem”

Niska dawka aspiryny w zapobieganiu nawracającej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej

Pacjenci, u których wystąpił pierwszy epizod niesprowokowanej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, mają wysokie ryzyko nawrotu po odstawieniu antykoagulantów. Aspiryna może być skuteczna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Metody
Losowo przydzielono 822 pacjentów, którzy ukończyli początkową terapię przeciwzakrzepową po pierwszym epizodzie niesprowokowanej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, aby otrzymać kwas acetylosalicylowy w dawce 100 mg na dobę lub placebo przez okres do 4 lat. Głównym rezultatem był nawrót żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Continue reading „Niska dawka aspiryny w zapobieganiu nawracającej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej”

Długoterminowe wyniki leczenia po leczeniu miejscowego raka prostaty AD 2

Ponieważ średnia długość życia po leczeniu raka prostaty wynosi 13,8 lat, 6 staranna ocena długoterminowych wyników czynnościowych ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia wszechstronnych doświadczeń mężczyzn żyjących z rozpoznaniem raka gruczołu krokowego. Celem tego badania było porównanie funkcji układu moczowego, jelitowego i seksualnego oraz stopnia, w jakim mężczyźni cierpieli z powodu upośledzenia funkcji 15 lat po prostatektomii lub radioterapii z powodu zlokalizowanego klinicznie raka prostaty. Wykorzystaliśmy dane z badania PCL (Prostate Cancer Outcomes Study), populacyjnego kohorta mężczyzn, u których w połowie lat 90. rozpoznano raka prostaty i którego obserwowano prospektywnie przez 15 lat. Continue reading „Długoterminowe wyniki leczenia po leczeniu miejscowego raka prostaty AD 2”

Rhinovirus Wheezing Choroba i ryzyko genetyczne astmy u dzieci AD 9

Te wyniki są zgodne z wynikami poprzedniego badania, które wykazało interakcje między SNPs w locus 17q21 a retrospekcyjnymi raportami chorób układu oddechowego we wczesnym okresie życia (P = 0,02 dla interakcji) 10 oraz z doniesieniami o bardziej znaczących związkach między wariantami 17q21 a astmą u dzieci narażony na środowiskowy dym tytoniowy we wczesnym okresie życia, niż wśród osób bez takiej ekspozycji.4,9-11 Narażenie na środowiskowy dym tytoniowy wiąże się ze zwiększonym odsetkiem wczesnych chorób wirusowych23, a duża część literatury wiąże się zarówno z narażeniem na środowiskowy dym tytoniowy, jak i wczesne choroby wirusowe na zwiększone ryzyko zachorowania na astmę.18-20,23 Nasze wyniki wskazują na interakcję pomiędzy chorobą świszczącą HRV we wczesnym dzieciństwie a genotypem 17q21. Iloraz szans dla astmy wieku dziecięcego wśród dzieci z kohorty COAST, którzy byli homozygotami TT w rs7216389 i chorowali na HRV, wynosił 26,1 (95% CI, od 5,1 do 133,0), w porównaniu z ilorazami szans na astmę wieku dziecięcego wynoszącą 2,3 (95% CI, 1,0 do 5,2) z genotypem TT samoistnie i 5.2 (95% CI, od 2,8 do 9,9) z samą chorobą świszczącego oddechu HRV; efekty każdego z nich nie są jedynie dodatkiem, ale wynikają z interakcji. Istnieją pewne ograniczenia naszego badania. Po pierwsze, ponieważ HRV jest najczęściej spotykanym wirusem, nie możemy wykluczyć, że brak obserwowanej interakcji z RSV jest spowodowany niewystarczającą mocą. Continue reading „Rhinovirus Wheezing Choroba i ryzyko genetyczne astmy u dzieci AD 9”

Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone cd

Niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo, badający dane o próbach dla pacjentów, co 6 miesięcy, z jedną zaplanowaną, formalną, pośrednią analizą statystyczną przeprowadzoną po około połowie oczekiwanych 87 zdarzeń (patrz protokół próbny dostępny na stronie) . Nadzór naukowy nad procesem zapewnili pracownicy GlaxoSmithKline, w tym autorzy, którzy byli zbiorowo odpowiedzialni za zaprojektowanie i przeprowadzenie próby. Wspólny komitet sterujący i FDA udzielały porad na temat próby, która została zharmonizowana z próbami przeprowadzonymi przez pozostałych trzech producentów leków zawierających LABA. Pierwotny projekt manuskryptu został napisany przez pierwszego autora, a wszyscy autorzy pracowali wspólnie nad przygotowaniem ostatecznej treści. Wsparcie redakcyjne zapewnił profesjonalny pisarz medyczny, który został opłacony przez GlaxoSmithKline. Analizy statystyczne przeprowadzili pracownicy GlaxoSmithKline i PAREXEL International. Wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych i ręczyli za dokładność i kompletność wszystkich danych i analiz oraz zgodzili się na przesłanie rękopisu do publikacji. Continue reading „Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone cd”

Randomizowana próba porównująca środki antyseptyczne ze skórą przy cesarskim dostarczaniu ad 7

Jednak nasze wyniki różnią się od wyników dużego, niezandomizowanego badania sekwencyjnego, które wykazało niższy odsetek zakażenia w miejscu operacji z użyciem alkoholu jodowego niż w przypadku alkoholu chloroheksyno-wego27. Przyczyny różnych odkryć w tym badaniu są niejasne , ale różnice w rodzajach procedur chirurgicznych i potencjalnym zakłócaniu przez niezmierzone zmienne są wiarygodnymi wyjaśnieniami. Chlorheksydyna ma wiele właściwości, które mogą prowadzić do większej skuteczności niż jod jako środek antyseptyczny. Ma silne powinowactwo do wiązania się ze skórą, wysoką aktywność przeciwbakteryjną wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym S. aureus oporny na metycylinę, i dłuższe działanie resztkowe niż obserwowane dla jodu.28,29 W przeciwieństwie do jodu chlorheksydyna nie jest dezaktywowana przez materia organiczna taka jak płyny ustrojowe i nie wymaga czasu oczekiwania pomiędzy aplikacją a nacięciem chirurgicznym. Jednak chlorheksydyna jest droższa od jodu i wiąże się z reakcjami alergicznymi.16,29 Nie stwierdziliśmy różnic w częstości występowania świądu lub reakcji alergicznych pomiędzy pacjentami losowo przydzielonymi do alkoholu chloroheksydynowego i tymi, którzy zostali przypisani do alkoholu jodowego, co jest zgodne z wynikami poprzedniej wersji próbnej.17
Ta próba ma kilka ograniczeń. Najpierw przeprowadziliśmy badanie w jednym miejscu, co rodzi pytanie o potencjalną możliwość uogólnienia naszych ustaleń. Continue reading „Randomizowana próba porównująca środki antyseptyczne ze skórą przy cesarskim dostarczaniu ad 7”

Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone ad 6

Intubacje dotchawicze związane z astmą zgłaszano u 2 pacjentów z grupy leczonej flutykazonem iu żadnego z pacjentów z grupy flutykazonu-salmeterolu. Inne wyniki bezpieczeństwa
Zdarzenia niepożądane prowadzące do wycofania się z leczenia badanego odnotowano u 165 z 5834 pacjentów (3%) w grupie flutykazonu-salmeterolu iu 180 z 5845 (3%) w grupie otrzymującej wyłącznie flutykazon. Częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych wynosiła 2% w każdej z dwóch grup (Tabela S5 w Dodatku uzupełniającym). Ciężkie niewydolności oddechowe obserwowano u 33 pacjentów (<1%) w grupie leczonej flutykazonem-salmeterolem oraz u 38 pacjentów (<1%) w grupie leczonej wyłącznie flutykazonem.
Dziewięć zgonów nastąpiło w trakcie badania, trzy w grupie flutikazon-salmeterol i sześć w grupie zawierającej wyłącznie flutikazon; żaden z nich nie był niezależnie oceniany jako związany z astmą. Stan życia ustalono dla wszystkich z wyjątkiem 2 pacjentów. (Szczegóły znajdują się w sekcjach 3 i 4 Dodatku Uzupełniającego.)
Ciężkie zaostrzenia astmy i stosowanie ratowniczego inhalatora
Tabela 3. Continue reading „Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone ad 6”

Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone ad 5

W przypadku analizy pierwotnej dane obejmowały zdarzenia złożone, które wystąpiły w ciągu 6 miesięcy po pierwszej dawce lub 7 dni po ostatniej dawce badanego leku, w zależności od tego, który odstęp od randomizacji był większy. Zmodyfikowana analiza zamiaru leczenia obejmowała jedynie dane zebrane do 7 dni po zatrzymaniu badanego leku przez każdego z pacjentów. Cztery podgrupy skuteczności, które zostały sklasyfikowane zgodnie z poziomem kontroli astmy w punkcie wyjściowym (kontrolowanym lub nie kontrolowanym) i wcześniejszej terapii astmy (glikokortykosteroidy wziewne lub wziewne glukokortykoidy plus LABA) zostały wstępnie przeanalizowane (Tabela S2 w Dodatku Dodatkowym). Wyniki
Populacja próbna
Rysunek 1. Rysunek 1. Rekrutacja i wyniki. Pełna lista powodów wykluczenia z badania znajduje się w tabeli S3 w dodatkowym dodatku. Continue reading „Poważne zdarzenia w astmie z Fluticasone i Salmeterol w porównaniu z Fluticasone Alone ad 5”

Poważne zdarzenia związane z astmą przy użyciu Budezonidu i Formoterolu w porównaniu z preparatem Budesonide Alone ad 8

Ryzyko zaostrzenia astmy, która jest główną zmienną skuteczności, było o 16,5% niższe w przypadku budezonidu-formoterolu niż w przypadku samego budezonidu; to znacznie niższe ryzyko zaobserwowano pomimo wysokiego odsetka pacjentów zgłaszających kontrolę astmy na początku badania. Odkrycia te są współmierne do wyników wcześniejszych badań. 17-22 Ponadto budezonid formoterol był istotnie lepszy od budezonidu we wszystkich, oprócz jednej z wtórnych zmiennych skuteczności, chociaż wielkość różnic była niewielka. Poprzednie dane sugerowały wyższe ryzyko zgonów związanych z astmą i poważnych zdarzeń związanych z astmą u pacjentów rasy czarnej niż u białych [5]. W tym badaniu stwierdzono, że u czarnych pacjentów występuje większe ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń związanych z astmą niż w całej populacji, ale nie było dowodów zwiększonego ryzyka poważnych zdarzeń związanych z astmą związanych ze stosowaniem LABA w tej lub w innych wcześniej określonych podgrupach klinicznych. To odkrycie jest zgodne z wcześniejszymi doniesieniami, które potwierdzały bezpieczeństwo budezonidu-formoterolu u czarnych pacjentów. [23] Wśród nastolatków (w wieku od 12 do 17 lat) ryzyko poważnych zdarzeń związanych z astmą było bardzo niskie w obecnych badaniach, bez dowodów zwiększonego ryzyka z budezonidem formoterolem niż z samym budezonidem (chociaż niewielka liczba zdarzeń [trzy w każdej grupie leczenia] wykluczała obliczanie współczynników hazardu). Continue reading „Poważne zdarzenia związane z astmą przy użyciu Budezonidu i Formoterolu w porównaniu z preparatem Budesonide Alone ad 8”