Subthalamic Nucleus Stimulation w ciężkim zaburzeniu obsesyjno-kompulsywnym czesc 4

Terytorium sensomotoryczne jest zielone. Terytorium limbiczne (żółte), które zajmuje niewielką część najbardziej przedniej części jądra, jest małe w tym lepszym widoku. Panel D pokazuje ukośne widoki każdego jądra podwzgórzowego, przedstawione wzdłuż długiej osi każdej elektrody z przezroczystym renderingiem trzech terytoriów (asocjacyjny, fioletowy, sensomotoryczny, zielony i limbiczny, żółty). Kontakty aktywne (żółte) znajdują się w części przedsionkowej (prawdopodobnie asocjacyjno-limbicznej) jądra podwzgórzowego. Nieaktywne kontakty są niebieskie. Continue reading „Subthalamic Nucleus Stimulation w ciężkim zaburzeniu obsesyjno-kompulsywnym czesc 4”

Subthalamic Nucleus Stimulation w ciężkim zaburzeniu obsesyjno-kompulsywnym ad

Ponadto badania stymulacji u pacjentów z chorobą Parkinsona uwypukliły przypuszczalną rolę jądra podwzgórzowego w integracji behawioralnej13 i skuteczność stymulacji jądra podwzgórzowego w zmniejszaniu powtarzających się zachowań, 14 lęków, 15 objawów natręctw natręctw, 16 i OCD.17,18 Te wyniki, w połączeniu z długofalowymi efektami stymulacji jądra podwzgórzowego19 i zdolnością do celowania w małe, dobrze zdefiniowane struktury20 za pomocą zatwierdzonych procedur, 21,22 doprowadziły nas do zaproponowania jądra podwzgórza jako celu leczenia. wysoce odpornego OCD. Poniżej przedstawiamy randomizowane, podwójnie ślepe, krzyżowe badanie porównujące stymulację jądra podwzgórza ze stymulacją pozorowaną. Główną miarą wyniku była zmiana objawów OCD. Metody
Pacjenci
Do badania zakwalifikowano pacjentów z opornym na OCD. Continue reading „Subthalamic Nucleus Stimulation w ciężkim zaburzeniu obsesyjno-kompulsywnym ad”

Ogólna i brzuszna otyłość i ryzyko śmierci w Europie ad 5

Dla danego BMI u mężczyzn i kobiet obwód w talii o 5 cm większy wiązał się z ryzykiem śmierci zwiększonym o czynnik 1,17 (95% przedział ufności [CI], 1,15 do 1,20) u mężczyzn i współczynnik 1,13 (95% CI, 1,11 do 1,15) wśród kobiet (P = 0,24 dla różnicy między kobietami i mężczyznami), a stosunek talii do bioder, który był o 0,1 jednostki wyższy, wiązał się z ryzykiem zwiększonym o współczynnik 1,34 (95% CI, 1,28 do 1,39) wśród mężczyzn i współczynnik 1,24 (95% CI, 1,20 do 1,29) wśród kobiet (P = 0,04 dla różnicy między kobietami i mężczyznami). W modelach, które obejmowały obwód talii lub stosunek talii do bioder, BMI pozostawał znacząco związany z ryzykiem zgonu (P <0,001). Obwód biodra nie był znacząco związany z ryzykiem zgonu po dostosowaniu do BMI (dane nie pokazane). Ryc. 3. Continue reading „Ogólna i brzuszna otyłość i ryzyko śmierci w Europie ad 5”

Ogólna i brzuszna otyłość i ryzyko śmierci w Europie czesc 4

Względne ryzyko zgonu według BMI wśród mężczyzn i kobiet w europejskim prospekcie badawczym dotyczącym raka i żywienia. Rycina 1. Ryc. 1. Skorygowane względne ryzyko zgonu wśród mężczyzn i kobiet w europejskim prospektywnym badaniu raka i odżywiania, według BMI, obwodu talii i obwodu talii do bioder. Continue reading „Ogólna i brzuszna otyłość i ryzyko śmierci w Europie czesc 4”