Regulacja humoralna jest równiez zwiazana z enterogastronami

Regulacja humoralna jest również związana z enterogastronami, które nie tylko hamują czynność wydzielniczą żołądka, lecz także jego czynności ruchowe. Najważniejsze znaczenie w regulacji czynności ruchowej żołądka ma niewątpliwie układ nerwowy. Pobudzenia z układu nerwowego dochodzą do żołądka przez nerwy błędne i współczulne zarówno przez podrażnienie ich na obwodzie, jak i w ośrodkach. , Oba nerwy układu wegetatywnego zawierają włókna zarówno pobudzające, jak i hamujące ruchy żołądka. Właściwy wynik takiego lub innego działania tych nerwów zależy od stopnia napięcia mięśniówki żołądka. Continue reading „Regulacja humoralna jest równiez zwiazana z enterogastronami”

Wymioty na drodze odruchowej

Wymioty na drodze odruchowej powstają z podrażnienia błony śluzowej podniebienia miękkiego, całego przewodu pokarmowego, otrzewnej, wątroby, nerek, macicy i przymacicza. Drogą dośrodkową w łuku odruchowym dla wymiotów jest nerw błędny, odśrodkową zaś nerwy współczulne, zwłaszcza nerwy trzewne pobudzone z rdzenia kręgowego. Wydaje się jednak, że nie jest to jedyna droga nerwowa biorąca udział w zjawisku wymiotów, wymioty, bowiem można również uzyskać po obustronnym przecięciu nerwów błędnych. Prawdopodobnie, więc wchodzą jeszcze w grę odruchy powstające w ścianie żołądka, jako odruchy skurczowe odźwiernika. Przed wymiotami występują tzw. Continue reading „Wymioty na drodze odruchowej”

Przewlekly niezyt zoladka

Przewlekły nieżyt żołądka może powstać również, jako zjawisko towarzyszące chorobom serca wskutek dłużej trwającego biernego przekrwienia żołądka, a także w dnie, cukrzycy oraz stanach mocznicowych. W przewlekłym nieżycie żołądka z przerostem j ego błony śluzowej wydzielanie soku żołądkowego może być albo zwiększone, albo zmniejszone śluzu jednak zwykle wydziela się więcej. Zwiększenie się wydzielania soku żołądkowego z przerosłej i zapalnej błony śluzowej nie prowadzi zwykle do utraty łaknienia. W niektórych nawet przypadkach łaknienie może być wzmożone, w związku, z czym chory spożywa więcej pokarmu pogarszając sprawę nieżytową. Towarzyszy temu zwiększona pobudliwość nerwu błędnego z mechanizmów interocepcyjnych, dlatego też wszystkie fazy wydzielania żołądkowego są wzmożone, W związku z tym w leczeniu często uciekamy się do porażenia nerwu błędnego środkami farmakologicznymi i podawaniem pokarmów płynnych lub półpłynnych, by uniknąć długotrwałego stykania się pokarmów z jamą ustną, przez co II faza odruchowa Wydzielania ulega znacznemu skróceniu. Continue reading „Przewlekly niezyt zoladka”

Długoterminowe wyniki leczenia po leczeniu miejscowego raka prostaty AD 2

Ponieważ średnia długość życia po leczeniu raka prostaty wynosi 13,8 lat, 6 staranna ocena długoterminowych wyników czynnościowych ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia wszechstronnych doświadczeń mężczyzn żyjących z rozpoznaniem raka gruczołu krokowego. Celem tego badania było porównanie funkcji układu moczowego, jelitowego i seksualnego oraz stopnia, w jakim mężczyźni cierpieli z powodu upośledzenia funkcji 15 lat po prostatektomii lub radioterapii z powodu zlokalizowanego klinicznie raka prostaty. Wykorzystaliśmy dane z badania PCL (Prostate Cancer Outcomes Study), populacyjnego kohorta mężczyzn, u których w połowie lat 90. rozpoznano raka prostaty i którego obserwowano prospektywnie przez 15 lat. Continue reading „Długoterminowe wyniki leczenia po leczeniu miejscowego raka prostaty AD 2”

Umiejscowienie wrzodu jest charakterystyczne

Umiejscowienie wrzodu jest charakterystyczne, gdyż powstaje on najczęściej w odźwiernikowej czyści żołądka lub wzdłuż małej jego krzywizny, jako wynik strawienia określonego odcinka błony śluzowej żołądka. Wrzód po pewnym czasie bywa zwykle otoczony zgrubiałą i twardą tkanką łączną niekiedy grubość jej jest tak znaczna, że powstaje guz wrzód modzelowaty. W związku z tym, że wrzód drąży w głąb ściany żołądka, może powstać jej przedziurawienie. Powstaje wtedy zapalenie otrzewnej i krwotok do jamy brzusznej. Niekiedy w związku z nadżerkami powierzchownych naczyń krwionośnych powstaje krwotok do jamy żołądka. Continue reading „Umiejscowienie wrzodu jest charakterystyczne”

Wariant TREM2 związany z ryzykiem choroby Alzheimera AD 10

Funkcje poznawcze systematycznie zmniejszały się z wiekiem u osób starszych w wieku od 80 do 100 lat (ryc. 1). Okazało się, że nosiciele rs75932628-T wykazywali gorsze poznanie (średni wzrost o 0,87 jednostki w CPS) niż u nosicieli bez nośności (P = 0,003). Kliniczne określenie choroby Alzheimera częściowo opiera się na postępującej utracie funkcji poznawczych, w szczególności pamięci, z czasem. Continue reading „Wariant TREM2 związany z ryzykiem choroby Alzheimera AD 10”

Leczenie wewnątrznaczyniowe w przypadku ostrego udaru niedokrwiennego AD 8

Wskaźnik przeżycia wolnego od niepełnosprawności był o 4,4 punktu procentowego niższy po leczeniu wewnątrznaczyniowym niż po dożylnym t-PA, z 95% przedziałem ufności od 14,1 punktu procentowego niższym do 5,2 punktu procentowego wyższym. Wyniki dla wyników wtórnych oraz analizy podgrup i wrażliwości były zgodne z wynikiem dla pierwotnego wyniku. Analiza podgrup sugerowała, że brak przewagi leczenia wewnątrznaczyniowego nie zależy od czasu do leczenia wewnątrznaczyniowego, podtypu udaru lub typu ośrodka. Jednak większa próbka mogła pozwolić na lepsze rozróżnienie efektów w podgrupach pacjentów. Continue reading „Leczenie wewnątrznaczyniowe w przypadku ostrego udaru niedokrwiennego AD 8”

Wyniki roczne u opiekunów chorych krytycznie chorych czesc 4

Wyniki BDI-II wahają się od 0 do 63, przy czym wyższe wyniki wskazują na więcej objawów depresji. Wyniki IES wahają się od 0 do 88, przy czym wyższe wyniki wskazują na więcej objawów stresu pourazowego. Wyniki 6-minutowego testu marszu i FIM oceniano na początku badania oraz w 3, 6 i 12 miesięcy po wypisaniu na OIOM, a objawy depresyjne, stres pourazowy oraz zdrowie fizyczne i psychiczne oceniano na 3, 6 i 12 miesiące po rozładowaniu na OIT. Analiza statystyczna
Wielkość próby dla badań RECOVER była oparta na wymaganiu, aby 300 osób leczonych na OIT kontynuowało badanie do 12 miesięcy27; spodziewaliśmy się, że dwie trzecie tych pacjentów będzie miało opiekuna i dostarczy wystarczające obserwacje dla podłużnego i utajonego modelowania krzywej wzrostu. Statystyki opisowe (przedstawione jako średnie i odchylenia standardowe lub zliczenia i odsetki) zostały obliczone dla cech charakterystycznych dla opiekuna i pacjenta. Określiliśmy odsetek opiekunów zagrożonych depresją kliniczną i epizodem dużej depresji, stosując odpowiednio wyniki CES-D powyżej 15 i powyżej 21 w każdym punkcie czasowym oceny.
Wykorzystując wynik CES-D jako reprezentatywny wynik w zakresie zdrowia psychicznego opiekuna, dopasowujemy modele mieszane liniowe mieszane37, 38 do danych zebranych seryjnie podczas pierwszego roku po wypisaniu z ICU w celu zidentyfikowania grup opiekunów, których wyniki podążały za podobnymi trajektoriami w czasie (szczegóły patrz Dodatek Uzupełniający). Continue reading „Wyniki roczne u opiekunów chorych krytycznie chorych czesc 4”

Poważne zdarzenia związane z astmą przy użyciu Budezonidu i Formoterolu w porównaniu z preparatem Budesonide Alone ad 7

Wyniki w podgrupach były zasadniczo zgodne z ogólnymi wynikami, chociaż przedziały ufności były szerokie w mniejszych podgrupach (tabele S1, S2 i S3 w dodatkowym dodatku). Drugorzędne punkty końcowe skuteczności
Wystąpiła klinicznie istotna poprawa w kontroli astmy (średnie średnie zmniejszenie od wartości wyjściowej ACQ-6 .0,5) w obu leczonych grupach (budesonid-formoterol, -0,67, budezonid, -0,58). Większa poprawa obserwowana w przypadku budezonidu-formoterolu niż w przypadku budezonidu była statystycznie istotna (średnia najmniejszych kwadratów [. SE], -0,08 . 0,01, 95% CI, -0,10 do -0,06; P <0,001) (tabela S4 w dodatkowym dodatku ). Odsetek pacjentów z klinicznie istotną poprawą po zakończeniu leczenia sprzyjał także budezonidowi formoterolowi w porównaniu z samym budezonidem (58,7% w porównaniu z 54,4% [dane nieukazane]).
Budezonid formoterol był lepszy od budesonidu we wszystkich oprócz jednej ze zmiennych związanych z kontrolą objawów (z wyjątkiem ograniczania aktywności z powodu astmy), w tym większej średniej liczby dni wolnych od objawów, mniejszej liczby przebudzeń w nocy i stosowanie mniejszej dawki leku ratunkowego (Tabela W przypadku punktów końcowych skuteczności drugorzędowej porównania leczenia w ramach dawek były zasadniczo zgodne z ogólnym porównaniem między grupami leczonymi (tabele S4 i S5 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Poważne zdarzenia związane z astmą przy użyciu Budezonidu i Formoterolu w porównaniu z preparatem Budesonide Alone ad 7”

Ebola RNA Persistence w nasieniu przetrwałych wirusów wirusa Ebola – raport końcowy ad

Zalecenia te zostały oparte na wynikach wykrywania EBOV z próbek nasienia uzyskanych od ośmiu osób, które przeżyły chorobę wirusową EVD lub Marburg we wcześniejszych epidemiach, 5,7-11, w których najdłuższy okres, w którym zakaźny wirus został wykryty w nasieniu po wystąpieniu objawów, wynosił 82 dni.5,7 W marcu 2015 r. Kobieta w Liberii otrzymała diagnozę EVD, a jej jedyną potencjalną ekspozycją, którą można było stwierdzić, był kontakt seksualny z mężczyzną, który przeżył EVD. Dalsze badania wykazały, że EBOV RNA w nasieniu rozrodczym pojawiło się 199 dni po wystąpieniu jego objawów, a sekwencja genetyczna była zgodna z sekwencją w próbce uzyskanej od pacjenta. 12 Chociaż w badanej próbce nasienia nie wykryto zakaźnego wirusa, możliwość, że infekcja EBOV może utrzymywać się w nasieniu osób, które przeżyły około 6 miesięcy po wystąpieniu objawów, i skłoniło WHO i CDC do zmiany wytycznych dotyczących czasu, w którym osoby, które przeżyły, powinny praktykować bezpieczniejszy seks (w szczególności przy użyciu prezerwatyw) lub abstynencję seksualną.13 , 14
W badaniu opublikowanym w sierpniu 2016 r. Opisano 429 osób, które przeżyły EVD, które zapisały się do Narodowego Programu Testowania Nasienia w Liberii.15 Autorzy stwierdzili, że najdłuższy odstęp między wypisem z jednostki leczenia eboli a dodatnim wynikiem w przypadku polimerazy z odwrotną transkryptazą czas reakcji na łańcuchową reakcję (RT-PCR) wynosił 565 dni (18,5 miesiąca). Ponadto raport z Gwinei przedstawił dane dotyczące mężczyzny, który przeżył, u którego wykryto EBOV za pomocą PCR w spermie 531 dni (17,4 miesiąca) po wystąpieniu objawów, a dane dotyczące sekwencjonowania dostarczyły dowodów na transmisję seksualną w przybliżeniu 470 dni (15,4 miesiąca) po objawach początek 16. Przypadki związane z kontaktami seksualnymi z osobami, które przeżyły EVD po wybuchu epidemii EVD w Afryce Zachodniej, nie były systematycznie udokumentowane i odnotowano mniej niż 20 przypadków (Knust B, CDC, Formenty P, WHO: komunikacja). Continue reading „Ebola RNA Persistence w nasieniu przetrwałych wirusów wirusa Ebola – raport końcowy ad”